Tag: เจ้ากรรมนายเวร

คำว่า “กรวดน้ำ” หมายถึง การแผ่ส่วนบุญด้วยวิธีหลั่ง น้ำ เป็นความตั้งใจอุทิศบุญกุศล ให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว โดยการกรวดน้ำเมื่อพอพระสงฆ์เริ่ม อนุโมทนาด้วย บท ยถา… ก็เริ่มกรวดน้ำ โดยตั้งใจ นึกอุทิศส่วนบุญ…. มือขวาจับภาชนะน้ำริน ใช้มือซ้ายประคอง แล้วว่าบทกรวดน้ำในใจไปจนจบ บทกรวดน้ำ ( อุทิศส่วนกุศล ) อิทัง เม มาตาปิตูนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ มาตาปิตะโร – ขอส่วนบุญนี้ , จงสำเร็จแก่มารดาบิดาของข้าพเจ้า , ขอให้มารดาบิดาของข้าพเจ้า จงมีความสุข อิทัง เม ญาตีนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ ญาตะโย – ขอส่วนบุญนี้ , จงสำเร็จแก่ญาติทั้งหลายของข้าพเจ้า , ขอให้ญาติทั้งหลายของข้าพเจ้า จงมีความสุข อิทัง เม ครุปัชฌายาจะริยานัง โหตุ สุขิตา โหนตุ…

ลองอ่านบทความนี้ดูเพราะชีวิตคุณอาจจะเปลี่ยนไปจนคุณต้องแปลกใจ คำขอขมา เจ้ากรรมนายเวร ถอนคำอธิษฐาน คำสาบาน คำสัญญา อโหสิกรรม อาจเป็นสิ่งที่คุณไม่เคยล่วงรู้หรือเคยทำมาก่อน บางครั้งชีวิตมาถึงทางตันทำอะไรไม่คล่องตัว หยิบจับอะไรเป็นต้องพลาดพลั้งไปทุกที จนทุกวันนี้ยังไม่สามารถหาทางออกให้กับตัวเองและครอบครัวได้ . โดยจุดธูป ๓๖ ดอก หมายถึง ไตรภูมิทั้ง ๓๖ ชั้น ประกอบด้วย ๑๖ ชั้นฟ้า ๑๕ ชั้นดิน อบายภูมิ ๔ มนุษย์โลก ๑ รวมทั้งหมด ๓๖ ชั้น (ทุกชั้นภูมิจะได้รับทราบอย่างทั่วถึง) เตรียมดอกบัว ๑ กำ ไหว้พระแก้วมรกตหลังทำพิธีนี้ด้านนอกแล้ว (หากไม่ได้ไปวัดพระแก้ว ให้ระลึกนึกถึงเอา) ดอกบัวหรือดอกไม้ เมื่อทำเสร็จ ถวายแก่ศาลหรือพระบูชาในบ้าน พร้อมกล่าว (นะ โม ๓ จบ) ขอขมากรรม ” สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ทะวารัตตะเยนะ กะตัง สัพพัง…

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเรื่องเจ้ากรรมนายเวรในสมัยพุทธกาล เป็นเรื่องของพระโมคคัลลานะ อัครสาวกเบื้องซ้าย ซึ่งเป็นธรรมเสนาบดีของพระพุทธเจ้า พระโมคคัลลานะนั้นได้รับการยกย่องว่าเป็น เอตทัคคะในด้านมีฤทธิ์มาก นอกจากนี้ท่านยังเป็นผู้ที่มีความสามารถในการก่อสร้างเป็นอย่างมาก โดยท่านได้รับมอบหมายจากพระพุทธองค์ให้เป็นผู้ควบคุมดูแลการก่อสร้างวัด “บุพพาราม” ซึ่งนางวิสาขามหาอุบาสิกาบริจาคทรัพย์จำนวนมากถวายให้ ณ เมืองสาวัตถี แต่ใครจะทราบบ้างว่า ตัวท่านเองนั้นมีเจ้ากรรมนายเวรที่ท่านต้องรับผลของกรรมนั้นเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ มูลเหตุเรื่องกรรมเก่าของท่านเกิดขึ้นเมื่อ พระพุทธองค์มีรับสั่งให้พระโมคคัลลานะไปอบรมสั่งสอนนักบวชนอกศาสนาให้ลดความดื้อดึงและการยึดมั่นถือมั่นในลัทธิอันไร้ประโยชน์ที่พวกเขาเหล่านั้นให้ความนับถืออยู่เสีย เพราะว่าจะทำให้เสียเวลาและชีวิตเกิดความสูญเปล่าไปโดยใช่เหตุ จ้าวลัทธิเหล่านั้นก็อยากลองวิชากับพระโมคคัลลานะที่เดินทางมาโปรด จึงทำการปล่อยพญานาคมาทำร้ายหวังจะเอาชีวิต พระโมคคัลลานะได้ตั้งจิตภาวนาสวดมนต์แผ่ส่วนกุศลให้พญานาคเพื่อคลายความเกรี้ยวกราดลง และในที่สุดก็ทำให้พญานาคสงบจิตลงได้ นักบวชที่หลงผิดและเกรงในอำนาจของพระโมคคัลลานะบางกลุ่มก็สำนึกได้ และหันกลับมาฟังธรรมของพระพุทธองค์จนบรรลุเป็นพระโสดาบันหันมาบวชในพระพุทธศาสนา เหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นเมื่อ เศรษฐีผู้หนึ่งเป็นชาวเมืองราชคฤห์ แห่งแคว้นมคธ เกิดอยากจะเห็นพระอรหันต์ที่แท้จริง จึงต้องการทดสอบเพื่อค้นหาพระอรหันต์ที่แท้ จึงสั่งให้ช่างกลึงไม้จันทน์แดงทำเป็นบาตรแล้วแขวนไว้ในที่สูงเกินกว่าจะมีใครเอื้อมถึงได้ ผู้ใดที่เป็นอรหันต์จริงก็จงเหาะมาเอาบาตรนั้นไปแล้วตนจึงจะให้การยอมรับว่าพระอรหันต์นั้นมีอยู่จริง ในเมืองราชคฤห์นั้นเป็นเมืองใหญ่ที่มีความเจริญสูง มีจ้าวลัทธิหลายสำนักที่ต่างก็โอ้อวดตนเองว่าเป็นอรหันต์ แต่เมื่อให้ลองมาพิสูจน์ก็ไม่มีผู้ใดสามารถจะนำบาตรลงมาได้ หลายวันผ่านไปก็ไม่มีใครเหาะขึ้นไปเอาบาตรได้เสียทีจนผู้คนในเมืองต่างพากันเชื่อว่าในโลกนี้คงจะไม่มีพระอรหันต์อยู่จริงเป็นแน่แท้ ในขณะนั้นพระโมคคัลลานะ กับ พระปิณโฑลภารทวาชะ กำลังยืนห่มจีวรเพื่อที่จะเข้าไปบิณฑบาตในเมืองได้ยินชาวบ้านกล่าวถึงเรื่องการพิสูจน์การมีอยู่ของพระอรหันต์ว่ามีจริงหรือไม่ ทั้งสองท่านเห็นว่าควรจะประกาศให้ประชาชนรู้ว่า พระอรหันต์มีอยู่จริงเพื่อเป็นการลดทิฐิมานะของเหล่าชาวเมืองลง พระโมคคัลลานะแม้จะมีฤทธิ์มากกว่าใครแต่ก็เป็นผู้ใจกว้างเปิดโอกาสให้พระปิณโฑลภารทวาชะได้แสดงปาฏิหาริย์เหาะขึ้นไปนำบาตรลงมา ซึ่งพระปิณโฑลภารทวาชะก็สำแดงฤทธิ์ให้ชาวบ้านทั้งหลายเป็นที่ประจักษ์แก่สายตารวมไปถึง เศรษฐีต้นตอของเรื่องด้วย ทำให้ชาวเมืองทั้งหมดได้ลดทิฐิมานะทั้งหลายลงพากันเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาโดยทั้งสิ้น การเปิดโอกาสให้พระผู้อ่อนพรรษากว่าอย่างพระปิณโฑลภารทวาชะ ให้เป็นผู้แสดงฤทธิ์แทนตนเองนั้นเป็นความต้องการของพระโมคคัลลานะโดยมีจุดประสงค์ต้องการยกย่องความรู้ความสามารถของพระพุทธสาวกอื่นๆให้ปรากฏบ้างนั่นเอง ด้วยเหตุที่พระปิณโฑลภารทวารชะ ได้เหาะขึ้นไปเอาบาตรนี่เองทำให้พระพุทธองค์ต้องทรงบัญญัติให้มีกฎ “ห้าม” พระอรหันต์แสดงอิทธิปาฏิหาริย์ให้กับเหล่าคฤหัสถ์ทั้งหลายชมเป็นอันขาดเพราะเกรงว่า คนทั้งหลายจะเข้าใจผิดเรื่องการมีอิทธิวิธีหรือการแสดงปาฏิหาริย์ต่าง ๆนั้นหมายถึงการสำเร็จถึงความเป็นพระอรหันต์ ซึ่งความจริงแล้วไม่ได้เป็นอย่างนั้น อิทธิวิธีทั้งหลายไม่ว่าการเหาะเหินเดินอากาศ,…

เจ้ากรรมนายเวรนั้นมีจริงและเป็นอุปสรรคสำคัญที่จะทำให้เงินทองนั้นติดขัดอย่างหนัก เพราะเขาจะมาเอาคืนในสิ่งที่เราเคยทำกับเขา ทางที่ดีที่สุดก็คือ ต้องสำนึกอย่างจริงใจ ถึงแม้ว่าชาตินี้เราจะเป็นคนใหม่ ชื่อใหม่ไม่รู้ว่าเคยทำอะไรไปบ้าง แต่กรรมนั้นเกิดขึ้นไปแล้ว เราต้องรับผิดชอบ เคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์เรื่องการชวนเจ้ากรรมนายเวรไปทำบุญ เพื่อให้อโหสิกรรมเร็วขึ้นนั้นถือว่าเป็นช่องทางที่เจ้ากรรมนายเวรเขาชอบและให้อโหสิกรรมเราได้ง่าย หลายๆ ท่านเมื่อเวลาจะสร้างบุญไปทำบุญบอกว่า ชอบชวนเจ้ากรรมนายเวรไปร่วมทำบุญด้วยแต่เริ่มไม่แน่ใจเพราะได้ยินมาว่า หากเจ้ากรรมนายเวรมีบุญเยอะๆ เขาจะยิ่งมีกำลังมากและจะทำร้ายเราได้มาก หรือการชวนเขาไปทำบุญเป็นเหมือนการบังคับกลายๆ ว่าให้เขาไปด้วย ถ้าเขายังรับไม่ได้ยังไม่อยากไปกับเรา หรือยังมีจิตอาฆาตแค้นแรงอยู่ ก็อาจจะส่งผลร้ายกับเราได้ เพราะมันยิ่งทำให้ไม่พอใจและอาฆาตแค้นเรามากยิ่งขึ้น เมื่อได้ยินแบบนี้ก็อยากจะขอแนะนำสักเรื่องหนึ่งเพื่อให้ทุกคนเข้าใจอย่างถูกต้อง ถูกธรรม หลายท่านคงเคยได้ยินมาแล้วว่า การชักชวนคนอื่นไปทำบุญนั้น ถือว่าได้บุญมากอานิสงส์จะได้มีเพื่อน บริวารที่เกื้อหนุนกัน และได้บุญมากขึ้นไปอีกหลายเท่าในการชวนคนที่จริงๆ แล้วเขาไม่มีโอกาสที่จะสร้างบุญได้เอง เช่น เทวดา ดวงจิตวิญญาณต่างๆ และโดยเฉพาะเจ้ากรรมนายเวรนั้น เจ้ากรรมนายเวรที่มีชีวิตเราอาจจะชวนง่ายและเขาไปทำบุญได้ง่าย หรืออาจจะไม่ไปร่วมสร้างบุญเพราะเขาไม่ร่วมทำอะไรกับคนที่เขาโกรธแค้นอยู่ก็ไม่เป็นไร เจ้ากรรมนายเวรที่เป็นดวงจิตวิญญาณเขาก็อาจจะเป็นอย่างนั้นหรือในบางรายเขาก็อยากมีบุญถึงแม้จะโกรธเราอยู่ ยังไม่ให้อภัยก็ตาม ขอแนะนำว่า เราควรที่จะชวนเขาไปสร้างบุญทุกครั้งที่เราทำ เพราะเราหวังดี สำนึกในความผิดที่เราทำ และอยากขอโทษเขา การที่ชวนไปสร้างบุญนั้นเพราะใจของเราอยากให้เขาหลุดพ้นจากห้วงความอาฆาตแค้นอย่างแท้จริง ชวนเขาไปทำบุญ ฟังธรรม เพื่อให้จิตใจเขาสงบขึ้น เข้าถึงธรรมะมากขึ้น คือ เราอยากให้เขาไปด้วยความบริสุทธิ์ใจนะ แบบว่าถ้าเขาไปเขาก็ได้บุญของเขาจากการที่เขาทำบุญด้วยตัวเขาเองโดยการร่วมอนุโมทนา ไม่ต้องรอให้เราอุทิศให้เพียงอย่างเดียว เหมือนได้บุญเพิ่มขึ้น เพื่อที่เจ้ากรรมนายเวรเขาได้ไปอยู่ในภพภูมิที่ดีเร็วๆ เมื่อเจ้ากรรมนายเวรเขาอโหสิกรรมแล้วเปิดทางให้บุญได้ส่งผล ก็ถึงเวลาแล้วที่เงินทองจะหลั่งไหลเข้ามา…

เจ้ากรรมนายเวรที่ว่าก็คือ คน สัตว์ หรือสิ่งมีชีวิตทั้งหลายรวมไปถึง เจ้ากรรมนายเวรที่มองไม่เห็นที่เราได้ไปก่อกรรมให้เขาเกิดความไม่พอใจหรือเกิดความอาฆาตเพราะว่า เขามีเหตุต้องสูญเสียในสิ่งที่รักด้วยการกระทำของเรา การกระทำทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นการกระทำทางตรงด้วยทาง กาย, วาจา, หรือใจก็ตาม หรือแม้แต่เราเป็นผู้มีส่วนในกรรมหรือการกระทำนั้น ๆด้วยสิ่งที่เจ้ากรรมนายเวรต้องการจากเราก็คือ การ “ชดใช้” และเขาก็จะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะให้เราได้ชดใช้การกระทำนั้น หรืออย่างน้อยถ้าเราไม่ได้มีส่วนร่วมในการก่อกรรมโดยตรงก็ต้องมีส่วนร่วมชดใช้กรรมดังกล่าวโดยทางอ้อม เจ้ากรรมนายเวรนั้น มีอยู่ ๒ ประเภทใหญ่ๆ คือ “เจ้ากรรมนายเวรที่ยังมีชีวิต และ ไม่มีชีวิต” ซึ่งตัวเราเองต้องแยกให้ออกเพื่อจะได้เข้าใจว่าเจ้ากรรมนายเวรที่แท้จริงของเราว่าท่านเป็นใคร เราจะได้ไปทำการแก้ไขและขออโหสิกรรมไม่ให้กรรมเก่านั้นส่งผลต่อเราอีก และกรรมใหม่ที่เรากำลังจะได้สร้างขึ้นนั้นเป็นกรรมที่ดีและเป็นกุศล ไม่ได้ก่อขึ้นเพื่อให้เจ้ากรรมนายเวรเดือดร้อน อีกทั้งการสร้างกรรมนี้นั้นจะเป็นการคลายกรรมเก่านั้นให้รวดเร็วยิ่งขึ้นด้วย ๑. เจ้ากรรมนายเวรที่ยังมีชีวิต เจ้ากรรมนายเวรประเภทนี้เราเห็นได้ในภพชาติปัจจุบัน เป็นได้ทั้งคน,สัตว์ หรือสิ่งมีชีวิตที่เราได้พบเจอ และเราเองเคยได้ก่อกรรมหรือมีส่วนร่วมในการกระทำนั้นทำให้เจ้ากรรมนายเวรเกิดความไม่พอใจ เป็นได้ ทั้ง พ่อ แม่ เพื่อนฝูงที่ทำงานหรือแม้แต่ญาติพี่น้องของตัวเองที่ต้องมีเหตุการณ์ใด ๆมาเกี่ยวข้องให้เกิดความขุ่นข้องหมองใจหรือความทุกข์ในรูปแบบใด ๆทั้งทางกาย วาจา และใจก็คือการเกี่ยวพันกันของความเป็นเจ้ากรรมนายเวรอย่างหนึ่ง ๒. เจ้ากรรมนายเวรแบบที่ไม่มีชีวิต เจ้ากรรมนายเวรแบบนี้เราไม่อาจจับต้องพิสูจน์ให้เห็นกันจะ ๆแบบเจ้ากรรมนายเวรแบบมีชีวิตได้ เปรียบไปก็เหมือนกับกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นแต่สามารถทำให้หลอดไฟสว่างได้ หรือเป็นได้เหมือนกับคลื่นวิทยุที่มองไม่เห็น ไม่มีสี ไม่มีรูป แต่กลับมาทำให้วิทยุเกิดเสียง เจ้ากรรมนายเวรประเภทนี้จะเป็นผู้คอยสกัดกั้นความสุข หรือความสำเร็จของเราในทุกวิถีทางจนกว่าเราจะได้ชดใช้หนี้เขาให้หมดสิ้นจึงจะยอมปลดปล่อยเราให้เป็นสุขหรือเป็นอิสระเป็นได้ทั้งเหล่าภูตผีปีศาจ…

คำว่า “เจ้ากรรมนายเวร” นี้เป็นที่คุ้นหูในหมู่ชาวพุทธอยู่แล้ว แต่เรื่องที่จะสามารถปลงใจเชื่อได้หรือไม่ว่า “มีอยู่จริงหรือไม่” นั้นเป็นเรื่องทัศนคติและความเชื่อของแต่ละบุคคล ….เจ้ากรรมนายเวรนั้นหมายถึง ผู้ที่ถูกเราทำร้ายก่อนไม่ว่าจะเป็นสรรพสัตว์ชนิดใด คนนั้นอยู่ในประเภทเดียวกับสัตว์ด้วย และผู้ที่ถูกทำร้าย ทำลายขามีจิตที่อาฆาตต่อเราและต้องการให้เราได้ชดใช้ผลกรรมที่เราเคยทำกับเขาไว้ การเกิดขึ้นของเจ้ากรรมนายเวรเกิดขึ้นเพราะการเวียนว่าย ตาย เกิดของสิ่งมีชีวิตทั้งปวงที่ยังไม่พ้นทุกข์นี้ เราทุกคนนั้นต่างก็เคยเกิดและตายมีภพชาติมานับไม่ถ้วนในอดีต ต่างก็ได้ทำทั้งกรรมดีและไม่ดีเอาไว้แบบนับไม่ถ้วนในภพชาติทั้งหลายนั้น เจ้ากรรมนายเวรเกิดขึ้นเนื่องจากเราได้ไปเบียดเบียนทำร้ายไว้ก่อนไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม เจ้ากรรมนายเวรมี ๒ ลักษณะคือ เจ้ากรรมนายเวรที่มองเห็น และเจ้ากรรมนายเวรที่มองไม่เห็น หรือบางตำราอาจจะเรียกแตกต่างกันไปว่า เจ้ากรรมนายเวรที่มีชีวิตและเจ้ากรรมนายเวรที่ไม่มีชีวิตก็ได้ เจ้ากรรมนายเวรที่มองเห็นหรือเจ้ากรรมนายเวรที่มีชีวิตนั้น มีความหมายว่าอยู่ “ในภพภูมิเดียวกับเรา” เป็นผู้ที่มาสร้างความเดือดร้อนให้กับเราได้ทางใดทางหนึ่งอาจเป็นได้ทั้ง พ่อแม่บุพการี,ลูกหลาน ที่สร้างแต่ความทุกข์ใจและกายให้เกิดขึ้นกับเราโดยตลอด หรือ เพื่อนฝูงคนรู้จักที่คอยมาเบียดเบียนทำร้ายให้สูญเสียให้บาดเจ็บ ในลักษณะต่าง ๆหรืออาจเป็น สัตว์เดรัจฉานที่มีชีวิตแล้วเข้ามาทำร้ายเราให้ได้รับบาดเจ็บให้พิการหรือแม้กระทั่งถึงตาย ก็เป็นไปได้เช่นกัน เจ้ากรรมนายเวรที่มองไม่เห็นหรือเจ้ากรรมนายเวรที่ไม่มีชีวิตนั้น มีความหมายว่า “เป็นผู้ที่อยู่ต่างภพภูมิกับเรา” หรือ อมนุษย์ เป็นสิ่งที่มองด้วยตาเนื้อไม่เห็น แต่ก็เป็นผู้ที่จะมาสร้างความเดือดร้อนให้เราได้ทางใดทางหนึ่ง ซึ่งวิธีการที่เขาจะก่อความเดือดร้อนให้เรานั้นอาจเป็นเรื่อง “เหลือวิสัย” ของมนุษย์ธรรมดาจะรับรู้ได้ ซึ่งถ้าไม่สามารถทำกับเราโดยตรงได้ เขาอาจจะใช้วิธีดลจิตดลใจให้เราเผลอกระทำความชั่วให้ได้รับความลำบากแห่งผลกรรมชั่ว สร้างอุปสรรคใด ๆให้เกิดขึ้นอย่างที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นกับเราได้แต่ก็เกิดขึ้น ฯลฯ และสุดท้ายคือ เรื่องการ “ขอโทษหรือขออภัยกับเจ้ากรรมนายเวร” เมื่อจะทำการขอโทษเจ้ากรรมนายเวรเหล่านั้น…

บทอธิษฐาน อุทิศบุญให้เจ้ากรรมนายเวร ที่มาขวางการสวดมนต์ ทำทุกวัน…ชีวิตดี บุญใหญ่ทุกวัน บางคนขอวิธีแก้ไขเรื่องสวดมนต์ที่ทำไม่ได้ หรือสวดไปได้นิดเดียวก็จิตฟุ้งไปต่อไม่ได้ ส่วนหนึ่งมาจากจิตเราไม่มีกำลัง ไม่มีสมาธิพอ แก้ไขเบื้องต้นด้วยการรวมสมาธิก่อนที่จะสวด หายใจเข้าลึกๆแบบเต็มปอดในช่วงหายใจเข้านับ ๑-๗ แล้วกลั้นหายใจนับ ๑-๔ แล้วปล่อยลมออกช้าๆ ออกจากปาก นับ ๑-๗ ถือว่าครบหนึ่งรอบทำแบบนี้ ๕-๖ ครั้ง แล้วปล่อยลมเข้าออกตามสบาย เอาจิตไปจับตรงลมเข้าและออกที่ผ่านจมูกเข้าก็รู้ ออกก็รู้ ทำจนรู้สึกไม่ว้าวุ่น จิตไม่เตลิดแล้วสวดมนต์ได้เลย ในระหว่างสวดมนต์ให้จิตจับตัวอักษรธรรม พระคาถาไป ไม่ต้องเกร็ง สวดไปเรื่อยๆ หาหลุดก็ให้นึกถึงพระพุทธรูป ครูบาอาจารย์ที่เราเคารพบูชา จับภาพท่านให้นิ่ง สว่างไสว ต้องหมั่นฝึก ค่อยๆ เพิ่มเวลา เพิ่มบทสวดจนนานขึ้น ทุกอย่างเราฝึกได้หมด ไม่ต้องกังวล ทำบุญต้องสบายใจ ถ้าไม่สบายใจไม่ใช่บุญ สำหรับคนที่มีวิบากกรรมไม่ดีมาขวางไว้ ทำให้สวดมนต์ไม่ได้หรือจำบทสวดมนต์แม้แต่สั้นๆ ไม่ได้ หรือเจออุปสรรคกรรมขวางไว้ไม่ให้สวดมนต์ได้ ทางแก้ไขก็คือ หมั่นสร้างบุญกุศล อธิษฐานขอให้อานิสงส์แห่งบุญช่วยให้สวดมนต์ได้และต้องอุทิศบุญนั้นให้เจ้ากรรมนายเวรที่มาขวางทางบุญนี้เสีย ทำบ่อยๆ จนเจ้ากรรมนายเวรเขาพอใจ เขาจะหลีกทางให้เราสวดมนต์สร้างบุญกุศลได้ สำหรับท่านใดที่ไม่รู้ว่าต้องเองได้รับวิบากกรรมจากกรรมใด เมื่อไหร่แน่ แต่ส่งผลให้มาขัดขวางในการสวดมนต์…

พูดถึงการแผ่เมตตาที่เชื่อว่าทุกคนรู้จักกันดี เพราะหลังจากทำบุญ ก็จะทำกันตลอด หลายคนบอกว่าแผ่เมตตาอย่างไรดี แบบให้ดีที่สุด สุขทั้งผู้ให้และผู้รับ โดยเฉพาะเจ้ากรรมนายเวรที่เป็นดวงจิตวิญญาณ และเจ้ากรรมนายเวรที่ยังมีชีวิต หรือคนที่มีปัญหาต่อกัน หรือคนที่เรารักและปรารถนาดี ขอบอกที่เดียวรวมกันเลยก่อนอื่นเรามาเข้าใจก่อนว่า แผ่เมตตากับอุทิศส่วนกุศล นั้นคนละอย่างกัน อุทิศส่วนกุศลคือ เราทำบุญอะไรเราตั้งใจให้เขามีส่วนด้วย อยากให้เขาได้รับบุญที่เราทำมาด้วย อันนี้หวังจะให้เขามารับ ส่วนการแผ่เมตตาคือ การส่งกำลังใจที่ประกอบด้วยความดี ด้วยบุญที่เราทำถึงเขาอยู่ตลอดเวลา เราปรารถนาให้ผู้รับมีความสุข โดยไม่ได้คิดหวังอะไรตอบแทน ให้เพราะอยากให้ จากความรู้สึกที่แท้จริงจากใจของเรา ด้วยความหวังดี ปรารถนาดี ขอให้เขาอยู่เย็นเป็นสุข อย่าได้มีความทุกข์เลย อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข เราแผ่เมตตา แผ่บุญบารมีให้เจ้ากรรมนายเวร  ที่ทำให้ ต้องไม่หวังผลใดๆ ให้เพราะอยากให้เขามีความสุขในภพภูมิของเขา อย่าหวังผล อย่าหวังว่าเขาจะมายกโทษ หรือให้อโหสิกรรมให้ คนละเรื่องกัน อันนั้นไว้ไปตอนอธิษฐานกล่าวขอขมากรรม ขออโหสิกรรม ไม่ว่าการแผ่เมตตากับใคร สรรพสัตว์ใด อย่าหวังผล ให้เพราะปรารถนาดีพอ ใจเราเป็นสุขที่ได้ให้พอ และเขาจะรับหรือไม่รับ เราไม่มีทางรู้เลย ให้ไปเรื่อยๆ ใจเราก็สุขมากขึ้นไปเรื่อยๆ แต่เชื่อเถอะน้ำเย็นๆ ดับไฟร้อนได้ ความดีที่เราให้ ความจริงใจที่เรามี คลายทุกอย่างได้.. โดยเฉพาะเจ้ากรรมนายเวร ส่วนอานิสงส์ของการแผ่เมตตาที่ผู้ให้ได้รับนั้นมีมากมาย ส่วนอานิสงส์ของการแผ่เมตตามี ๑๑ ประการ คือ หลับเป็นสุข ตื่นเป็นสุข ไม่ฝันร้าย เป็นที่รักของมนุษย์ทั้งหลาย  เป็นที่รักของอมนุษย์ทั้งหลายเทวดาย่อมรักษา ไฟ ยาพิษ ศาสตราวุธไม่ล่วงเกิน จิตได้สมาธิเร็ว สีหน้าผ่องใส…

อ่านให้จบชีวิตจะเปลี่ยนทันที บริกรรมทำสมาธิลดกรรม เพื่อขอขมา ขออโหสิกรรมเจ้ากรรมนายเวร บอกทางแก้ไขไว้เฉพาะคนที่เชื่อเรื่องเจ้ากรรมนายเวรเท่านั้น ถ้าไม่เชื่อขอให้อ่านผ่านเลยไปหรือไม่ต้องอ่านก็ได้ ก่อนที่เราจะขออโหสิกรรมต่อเจ้ากรรมนายเวรทั้งที่มีชีวิตอยู่หรือที่ไม่มีชีวิตเป็นจิตวิญญาณ หัวใจสำคัญที่สุดก็คือ เราต้องเข้าใจในเรื่องของอโหสิกรรมเสียก่อน หากเรารู้ถูกต้อง เราจะนำมันไปใช้อย่างมีประโยชน์ ถ้าเราไม่เชื่อเหมือนคนตาบอด ก็จะไม่มีผลอะไร คำว่า ”อโหสิกรรม” แปลว่า กรรมที่ยุติไม่ส่งผลแก่ผู้กระทำกรรมอีกต่อไป กรรมที่ยุติส่งผลไม่ได้อีก มีหลายประการ คือ กรรมไม่รู้จะส่งผลกับใคร เพราะได้บรรลุธรรมชั้นสูงไปซึ่งพระนิพพานแล้วจึงยุติไป หรือกรรมนั้นได้รับการชดใช้กันไปแล้ว หรือ กรรมนั้นไม่สามารถส่งผลได้เพราะมีกรรมที่หนักกว่าส่งผลอยู่ คอยจะส่งผลแต่ส่งผลไม่ได้สักที จนหมดหน้าที่ หมดเวลา หมดลำดับของกรรม อย่างไรก็ตาม คนที่ทำกรรมดีหรือกรรมชั่วโดยมีเจตนาในการทำกรรมนั้นจะต้องได้รับผลกรรมตามแก่การกระทำของตน ทำได้ต้องได้ดี ทำชั่วต้องได้ชั่ว คนที่เคยทำร้าย ทำลาย ผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นกาย วาจา ใจ ทรัพย์สิน ถือว่าได้สร้างเจ้ากรรมนายเวรที่ได้ผูกพันกรรม ตามล้างตามผลาญกันไปทุกภพชาติ จนกว่ากรรมนั้นจะเป็น “อโหสิกรรม” ถ้ากรรมนั้นยังไม่อโหสิกรรมก็จะต้องได้รับผลกรรมที่ทำมานั้น ซึ่งไม่จำเป็นต้องส่งผลเหมือนที่ทำมาในภพก่อน เช่น ภพก่อนอาจจะกลั่นแกล้งคนอื่นให้ติดคุกทุกข์ทรมาน ชาตินี้ตนเองอาจจะได้รับโทษถูกจำคุกหรือต้องเดือดร้อนใจ การงานเงิน เคราะห์ร้ายต่างๆ ทำให้ตนต้องเสียใจทุกข์ทรมาน เสียทรัพย์สิน เหมือนถูกกักขังในกรงกรรม แม้ยังไม่ได้รับผลกรรมในชาตินี้ ไม่ได้แปลว่าไม่เคยสร้างกรรมหรือไม่มีเจ้ากรรมนายเวร…

ทำไมทำบุญไม่ขึ้น ทำอะไรก็ติดขัด ลองอ่านบทความนี้ดูเพราะชีวิตคุณอาจจะเปลี่ยนไปจนคุณต้องแปลกใจ การขอขมาเจ้ากรรมนายเวรหรือ ขอขมาอโหสิกรรม อาจเป็นสิ่งที่คุณไม่เคยล่วงรู้หรือเคยทำมาก่อน บางครั้งชีวิตมาถึงทางตันทำอะไรไม่คล่องตัว หยิบจับอะไรเป็นต้องพลาดพลั้งไปทุกที จนทุกวันนี้ยังไม่สามารถหาทางออกให้กับตัวเองและครอบครัวได้ เรื่องของเจ้ากรรมนายเวร สำคัญตรงที่ว่า เราไปสร้างเวรสร้างกรรมกับเขา ทำให้เขาอาฆาตจองเวรกับเรา โอกาสที่เขาจะอโหสิกรรมโดยเด็ดขาดทีเดียวจึงยาก มีอยู่ทางเดียว ไม่ว่าเราจะทำบุญเล็ก ทำบุญใหญ่ขนาดไหน ในเรื่องของทาน ศีล ภาวนา อุทิศส่วนกุศลให้เขาประจำ ๆ และขอให้เขาอโหสิกรรมให้ด้วย พวกนี้เขาทนลูกตื๊อไม่ได้หรอก เดี๋ยวนาน ๆ ไปก็ใจอ่อน โดยเฉพาะบุญจากสมาธิหรือบุญกรรมฐานจะเป็นบุญใหญ่มาก ให้เขาบ่อย ๆ แรก ๆ เขาอาจจะไม่ยอมอโหสิให้เลย หลังจากนั้นก็ลดลงไปทีละนิดทีละหน่อย ถึงเวลาก็หมดไปเอง ต้องขยันทำ ขยันให้ ตื๊อไปเรื่อย ๆ ตื๊อเท่านั้นที่จะครองโลก โบราณว่า น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน บทกรวดน้ำแบบสั้น อิทัง เม ญาตีนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ ญาตะโย ขอบุญนี้ จงสำเร็จแก่ญาติทั้งหลายของข้าพเจ้าเถิด ขอญาติทั้งหลายของข้าพเจ้าจงมีความสุข สุขใจเถิดฯ บทกรวดแผ่ถึงเจ้ากรรมนายเวร…

คนเราเกิดมาหลายภพหลายชาติ แต่ละคนมีเจ้ากรรมนายเวรที่ต่างกัน จึงควรสวดเพื่อขอขมา ต่อเจ้ากรรมนายเวร ทั้งอดีตชาติที่ผ่านมา หรือเคยล้วงเกินแก่ เทพยดา ๑๖ ชั้นฟ้า ๑๕ ชั้นดิน หรือเคยสาบาน บนบาน ต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย รวมทั้งสิ่งที่มองไม่เห็นทุกประการ การขอขมากรรมมิใช้การลดกรรม แต่อย่างใด แต่เป็นการขอขมาต่อสิ่งที่เคยล้วนเกินมา ทุกภพ ทุกชาติของตัวเราโดยไม่รู้หรือไม่ตั้งใจ เพื่อให้เขาเหล่านั้น อโหสิกรรมให้แก่เรา ต่อไปนี้เป็นคำขอขมา และอธิฐานจิต สำหรับอธิฐานต่อหน้าพระพุทธรูป ไม่จำเป็นต้องไปวัดพระแก้วนะครับ ที่ใหนก็ได้ ให้หันหน้าไปทาง(ทิศตะวันออก) และทำก่อนเวลา๑๒.๐๐น. หรือก่อนเที่ยงวัน..เฝ้ารอจนธูปดับ หากธูปติดลุกเป็นไฟ ถือว่าไม่ผ่าน หลัง๖เดือนไปค่อยทำใหม่ครับ โดยจุดธูป ๓๖ ดอก หมายถึงไตรภูมิทั้ง ๓๖ ชั้น ประกอบด้วย ๑๖ ชั้นฟ้า ๑๕ ชั้นดิน อบายภูมิ ๔ มนุษย์โลก ๑ รวมทั้งหมด ๓๖ ชั้น(ทุกชั้นภูมิจะได้รับทราบอย่างทั่วถึง) เตรียมดอกบัว ๑ กำ ไหว้พระแก้วมรกตหลังทำพิธีนี้ด้านนอกแล้ว(หากไม่ได้ไปวัดพระแก้ว ให้ฤลึกนึกถึงเอาครับ) ดอกบัวหรือดอกไม้…

การที่จะให้พรที่ขอสำเร็จโดยเร็วนั้น ให้ท่านทั้งหลายทำบุญตักบาตร ถวายสังฆทาน ปล่อยปลาให้ได้อาทิตย์ละหนึ่งครั้ง หรือเดือนละหนึ่งครั้ง หากสุดวิสัยจริงๆ ให้ทำบุญหยอดตู้บริจาคสาธารณกุศลต่างๆตามแต่โอกาสที่เหมาะสม และก่อนทำบุญตักบาตร ถวายสังฆทาน ปล่อยปลา หรือทำบุญหยอดตู้ทำบุญสาธารณะกุศลใดๆ ขอให้ท่านทั้งหลาย สวดพระคาถาเรียกทรัพย์พระเจ้า ๕ พระองค์ จากนั้นตั้งจิตอธิษฐาน ขออโหสิกรรมแก่เจ้ากรรมนายเวร ทั้งในอดีตชาติและปัจจุบันชาติ ขอให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายร่วมอนุโมทนาสาธุการในการทำบุญในครั้งนี้ และขอให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายอโหสิกรรมให้ เหตุที่ต้องทำเช่นนี้ เนื่องด้วยในบางครั้งบางที พรที่เราขอนั้น อาจจะเกินซึ่งกำลังบุญบารมีที่เรามีอยู่ ทำให้พรที่ขอ ต้องให้เวลานานกว่าจำสำเร็จได้ การทำบุญเช่นนี้ จึงเป็นการสร้างบุญบารมีใหม่ เพื่อรองรับพรที่ขอ ให้สำเร็จสำฤทธิ์ผลโดยเร็ว หรือในบางครั้งเจ้ากรรมนายเวร ทั้งในอดีตชาติ และปัจจุบันชาติ เขาได้อาฆาตจองเวรเราไว้ การขออโหสิกรรมแก่เจ้ากรรมนายเวร เพื่อให้เจ้ากรรมนายเวรอโหสิกรรมให้ ก็เป็นการเร่งพรให้สำเร็จสำฤทธิ์ผลโดยเร็วเช่นกัน บทธรรมคำสอน พระอาจารย์มหาวิทวัฒน์ วิวัทฒนเมธี ป.ธ.๙ #สิ่งดีๆแชร์แบ่งปันกันต่อๆไปครับ การแชร์บทสวดมนต์ดีๆให้ผู้คนได้สวดสาธยายหมดทุกข์เข็ญ มีอานิสงส์มากนับคณา

พระคาถาศักดิ์สิทธิ์ คาถามหาจักรพรรดิ เป็นพระคาถาที่ศักดิ์สิทธิ์มาก และถือว่ามีพลังครอบจักรวาล ทั้งทำให้ ชะตาชีวิตดีขึ้น ปฏิบัติธรรมได้เร็วขึ้น เป็นการเพิ่มบุญให้กับตัวเอง … ทั้งยังเคล็ดในการปรับภพภูมิให้ผู้ที่ล่วงลับและเจ้ากรรมนายเวร คาถามหาจักรพรรดิ เป็นพระคาถาที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก “ชมพูปติสูตร” ในตอนที่พระพุทธเจ้าทรงเนรมิตพระองค์เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพื่อกำราบทิฐิพญา ชมพูบดีพระมหากษัตริย์ผู้มากด้วยอิทธิฤทธิ์ โดยผู้ที่รจนาพระคาถาบทนี้ขึ้นมาก็คือ หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ แห่งวัดสะแก จ.อยุธยา พระผู้เป็นดั่งร่มโพธิ์แก้วที่แผ่กิ่งก้านใบบุญบารมีมอบความร่มเย็นเป็นสุข ให้แก่ลูกศิษย์ทั่วทุกชนชั้นอย่างไม่มีประมาณตามแนวทางแห่งพระศรีอาริยเมตไตรย์โพธิสัตว์และหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด ซึ่งพระคาถานี้เป็นพระคาถาหลักที่หลวงปู่ดู่ใช้ในการรวมบารมีแผ่เมตตาช่วย เหลือภพภูมิทั้งหลายทั่วสามแดนโลกธาตุ และใช้ในการอธิษฐานจิตปลุกเสกพระเครื่องทุกชนิดของท่าน โดยท่านได้ถ่ายทอดความรู้ทั้งหลาย รวมทั้งพระคาถามหาจักรพรรดินี้ ไว้ให้แก่ลูกศิษย์ผู้เป็นหน่อโพธิ์แก้วต้นใหม่ที่จะทำหน้าที่สร้างความร่ม เย็นเป็นสุขให้แก่ลูกศิษย์ในรุ่นหลังต่อไปก็คือ พระอาจารย์วรงคต วิริยธโร หรือ หลวงตาม้า แห่งวัดถ้ำเมืองนะ นั่นเอง การจะปรับภพภูมิได้ต้องอาศัยกำลังบุญที่เราได้สร้างบุญมา ได้ทำการอธิษฐานและเชื่อมบุญให้แก่เจ้ากรรมนายเวรไปให้ตามเงื่อนไข ๓ ประการคือ มีความสม่ำเสมอ มากพอ และนานพอแล้วจึงสวดคาถาพระจักรพรรดิ พระจักรพรรดินั้นเป็นพระปางหนึ่งของพระพุทธเจ้า ที่ครั้งหนึ่งพระองค์ทรงเนรมิตพระรูปของพระองค์เองเป็น พระจักรพรรดิที่ใหญ่กว่ากษัตริย์ทั้งปวงเพื่อปราบมาร หากเป็นในยุคปัจจุบันก็คือพระพุทธรูปปางทรงเครื่องที่รู้จักกันดีก็คือ พระประธานที่หน้าวัดพระเมรุ จ.อยุธยา คาถาพระจักรพรรดิ นั้นเป็นคาถาที่รวมพุทธคุณครอบจักรวาลที่มีพลานุภาพมาก ช่วยปรับในเรื่องต่างๆ จากร้ายให้กลับกลายมาเป็นดี หรือจากเรื่องที่ดีอยู่แล้วก็จะยิ่งทำให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป เป็นการสวดแผ่เมตตาให้ดวงจิตวิญญาณและเจ้ากรรมนายเวรทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิตทั้งหลายที่อยู่รอบๆ…

วันนี้มีบทสวดมนต์บทหนึ่งที่เพื่อนๆน่าจะรู้จักกันอย่างดี นั้นคือบทแผ่เมตตา บทสวดมนต์อุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรที่เคยมีเวรกรรมผูกพันกันมาแต่ชาติก่อน ซึ่งการสวดมนต์แผ่เมตตาทุกวันถือว่าเป็นสิ่งที่ดีและเป็นสิ่งที่เพื่อนๆควรทำกันทุกวัน เราจึงรวบรวมเอาบทแผ่เมตตามาไว้ให้เพื่อนๆได้นำไปใช้กัน ซึ่งมีให้เลือกทั้งแบบยาวและแบบสั้น สามารถเลือกกันได้ตามถนัดเลย คนทั่วไปอาจไม่ทราบว่าการแผ่เมตตาและอุทิศบุญนี้เป็นการสร้างบุญอย่างหนึ่งตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 10 ประการข้อหนึ่งที่ว่าเป็นการเปิดโอกาสให้คนอื่นได้มารับบุญและโมทนาคุณความดีของเรา การแผ่บุญและส่งบุญไปให้คนอื่นนั้นเป็นการสร้างความดีเสมือนเราจุดเทียนขึ้นในความมืดแล้วเราก็ต่อเทียนไปให้ผู้อื่นโดยที่ บุญของเราก็ยังอยู่และได้ยังแสงสว่างให้เกิดขึ้นไปแก่ผู้อื่นด้วย ดังนั้นภายหลังจากการสวดมนต์ นั่งสมาธิและแผ่เมตตาแล้ว ครูบาอาจารย์มักจะให้กล่าวคำอุทิศบุญไปให้ผู้อื่นให้ครอบคลุมด้วยบท อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลว่า… อิทัง เม มาตาปิตูนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ มาตา ปิตะโร ขอส่วนบุญนี้จงสำเร็จ แก่มารดาบิดาของข้าพเจ้า ขอให้มารดาบิดาของข้าพเจ้า จงมีความสุข อิทัง เม ญาตีนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ ญาตะโย ขอส่วนบุญนี้จงสำเร็จ แก่ญาติทั้งหลายของข้าพเจ้า ขอให้ญาติทั้งหลายของข้าพเจ้า จงมีความสุข อิทัง เม คุรูปัชฌายาจะริยานังโหตุ สุขิตา โหนตุ คุรูปัชฌายาจะริยา ขอส่วนบุญนี้จงสำเร็จ แก่ครูอุปัชฌาย์อาจารย์ของข้าพเจ้า ขอให้ครูอุปัชฌาย์อาจารย์ของข้าพเจ้า จงมีความสุข อิทัง สัพพะ เทวะตานัง โหตุ สุขิตา โหนตุ…